ترک اعتیاد به کراک

کراک از ترکیب کوکائین با جوش شیرین یا آمونیوم به دست می آید. شیوه معمول مصرف کراک کشیدن از طریق بینی است. از آنجایی که کراک سریع مصرف می شود و به سرعت به مغز می رسد، می توان آن را خطرناکترین ماده محرکی دانست که در حال حاضر وجود دارد. کشیدن کراک نشئگی قوی و تقریباً آنی ایجاد می کند که البته بسیار کوتاه است. بنابراین مصرف کنندگانی که دائماً می خواهند نشئگی قوی بعدی را تجربه کنند، به سرعت به کراک وابسته می شوند٬ و این ترک اعتیاد کراک را برای بیمار سخت تر  می کند.

عوامل اعتیاد به کراک

عواملی که فرد را به سمت اعتیاد به کراک سوق می دهد، می تواند ترکیبی از محرک های اجتماعی، روانی و جسمی باشد. مطالعات نشان می دهد که احتمالاً اعتیاد می تواند علت ژنتیکی نیز داشته باشد، چون افرادی که در خانواده شان سابقه اعتیاد به مواد مخدر وجود دارد، بیشتر در معرض خطر وابسته شدن به مواد مخدر هستند. این الگوی وراثتی به ویژه درباره اعتیاد به کوکائین صادق است. چنانچه عامل های خطر اعتیاد به کراک را در سن پایین شناسایی کنیم، پیشگیری از اعتیاد بسیار موثرتر خواهد شد. آموزش عوارض مهلک مصرف مواد مخدر و ارائه الگوهایی تشویق کننده از زندگی بدون مواد، روشهای کارآمدی برای پیشگیری از اعتیاد محسوب می شود. تعیین علل اصلی گرایش به اعتیاد بخش مهمی از فرآیند درمان به شمار می آید.

قطع مصرف کراک

کوکائین قدرت اعتیادآوری بسیار بالایی دارد؛ اما قدرت اعتیادآوری کراک به دلیل سریع رسیدن آن به مغز، حتی از کوکائین هم بیشتر می شود. بدن مصرف کنندگان کراک به سرعت در برابر این ماده مقاوم می شود و در نتیجه مصرف کننده مجبور می شود که کراک بیشتری را برای تجربه همان حس نشئگی و سرخوشی معمول مصرف کند. به همین دلیل افراد بارها و بارها پشت سر هم کراک می کشند و فاصله بین دفعات مصرف غالباً فقط چند ساعت است. مصرف مکرر فرآیند اعتیاد را تسریع می کند و می تواند منجر به اوردوز کراک بشود. چون کراک روش پاداش دادن مغز به محرک ها را تغییر می دهد، مصرف کنندگان نمی توانند با مصرف همان دوز معمول کراک به نشئگی برسند و بنابراین مقدار مصرفشان به تدریج بیشتر و بیشتر می شود.

درمان اوردوز کراک

چون بعضی از علائم جدی تر اوردوز از قبیل حمله قلبی، سکته مغزی یا تشنج می تواند کشنده باشد، بیمارانی که مشکوک به علائم اوردوز کراک هستند، باید هرچه سریع تر تحت درمان اعتیاد قرار بگیرند. بنابراین اگر احتمال دادید یکی از اطرافیانتان دچار اوردوز کراک شده است، به سرعت با اورژانس تماس بگیرید.

نخستین اقدامی که برای نجات جان بیماران دچار اوردوز کراک انجام می شود، احیای قلبی ریوی در صورت وجود مشکلات جدی تنفسی و درمان بیماریهای قلبی ـ عروقی است. مداخله های درمانی به شدت مشکلات بیمار بستگی دارد. اگر بیمار تشنج کرده باشد، تشنج نیز باید درمان شود.

بیمارانی که الکل و مواد مخدر دیگری را نیز علاوه بر کراک مصرف می کنند، باید درمان های خاص مربوط به آن مواد را نیز دریافت کنند که ممکن است شامل شستشوی معده و تجویز دارو باشد؛ برای مثال اگر بیمار مشتقات تریاک مصرف کند، نالوکسان برایش تجویز می شود.

گام بعدی پس از پایدار شدن شرایط بیمار، شروع درمان ترک اعتیاد به کراک است که شامل درمان دارویی، مدیریت علائم، گروه درمانی، حمایت اجتماعی و برنامه ریزی برای مراقبت بلندمدت از بیمار می شود.

فرآیند درمان و ترک اعتیاد کراک

مراحل درمان اعتیاد کراک به این صورت است که بعد از مشاوره اولیه و تشخیص اعتیاد به کراک بیمار در مرکزهای ترک اعتیاد بستری می شود. ابتدا سم زدایی برای خارج کردن کراک از بدن شروع می شود. علائم اعتیاد به کراک را غالباً می توان تا حدی با تجویز دارو مدیریت کرد تا تحمل علایم جسمی خماری برای بیمار آسان تر شود.

درمان با داروهای روانپزشکی انجام می شود که وابستگی در شخص ایجاد نمی کنند. در طی دوره بستری، ویزیت روانشناس جهت انجام روند درمانی و ریشه یابی علت اعتیاد، ویزیت روانپزشک جهت تغییر دوز داروها نیز انجام می شود.